başlangıç…

Herşey kolaydı ya başlangıçta… boşuna beklediğimiz bir şeylerin peşi sıra koştuğumuzu hatırlıyorum. Ne nereye gittiği önemliydi o yolun ne kiminle gidildiği…. Ne zaman ki bazı şeyler zaman süzgecinde yenik düşmeye başladılar benliğime; işte o zaman başladı herşey birer birer hayat yolunda kendi duraklarında inmeye…Yazık ki; zaman bizim aşka davrandığımız kadar şefkatli davranmadı bedenlerimize… aynaya bakıp da çizgilerin hikayelerine daldıkça anımsıyorum gözlerimin çevresindeki o ince hatların hangi yollarda çizildiğini; hangi uykusuz gecenin sabahında çelimsizleşen bedenime boyun eğdiğini…

Taze ne varsa içimde, indiler birer birer kendi duraklarında….bense şimdi kavına çekilen şarap misali bekliyorum… “Zaman” kendi deviniminde bir vardır, bir yok; biliyorum….ve aldırmıyorum…!

You may also like...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir