Monthly Archive: Ekim 2008

Özge’ye…

Özge’ye…

Sesini karanlıkta duymaya korkan bir çocuğun yorganının altına büzülmesi kadar ürkekçe saklandı sözlerin arkasındaki anlamlara… merakla sıyrılmak istediyse de yorganın altından, yüzünü çevirdi defalarca duymaya korktuğu yalanlara… Ne gerçekti? Kestiremiyordu. Sözler verilmişti, sözler alınmıştı...

başlangıç…

başlangıç…

Herşey kolaydı ya başlangıçta… boşuna beklediğimiz bir şeylerin peşi sıra koştuğumuzu hatırlıyorum. Ne nereye gittiği önemliydi o yolun ne kiminle gidildiği…. Ne zaman ki bazı şeyler zaman süzgecinde yenik düşmeye başladılar benliğime; işte o...